Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/1421 K.2016/197

1)Oluşa, tüm dosya kapsamına, olay anını gösterir güvenlik kamera görüntülerine, merminin isabet ettiği vücut bölgesine, katılanın "kurşunlardan birisi benim penisimin yaklaşık 3 cm yukarısına giriş yapıp, sağ bacağıma doğru seyredip içeride kaldı" şeklindeki beyanına göre; sanıklar B.. H.. ve S.. K..'nın mağdur B.. I..'a yönelik eylemlerinin TCK'nın 37, 81. ve 35. maddeleri uyarınca iştirak halinde kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesine dair mahkemenin kabul ve gerekçelerinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş,

2)Eylem üzerinde hakimiyet kuran sanıklardan B.. H..'in birkaç metre mesafeden mağduru hedef alıp iki kez ateş ettiği, kasık bölgesinin hemen üzerinden bir adet mermi çekirdeği isabeti alan mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı anlaşılan olayda, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nın 35. maddesi ile yapılan uygulamalar sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul cezalar tayin edilmesi yerine, sadece hiç isabet olmayan hallerde uygulanabilecek şekilde alt sınırdan cezalar belirlenmesi ise aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar B.. H.. ve S.. K..'nın mağdur B.. I..'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, ayrıca sanık B..

H..'in 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık B.. H.. müdafiinin suç niteliğine, sanık S..

K.. müdafiinin sübuta, suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. ve 2015/85 K. sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar kanuna aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,