Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/1476 K.2015/5873

1- Sanık Z.. Y.. hakkında Pasaport Kanununa aykırılıktan verilen kararının niteliği itibariyle temyizi kabil olmadığından müdafiinin, yine aynı eylemden katılanların temyiz hakkı bulunmadığından vekillerinin temyiz taleplerinin CMUK'nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir. 2- Sanık Z.. Y..'in, ölen Hasan'a yönelik kastı aşan yaralama sonucu ölümüne neden olmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, sanık Zafer ve katılanlar vekili ile Cumhuriyet Savcısının; aynı suça yardımdan sanık S.. K.. hakkında verilen beraat hükmünün ise katılanlar vekili ile Cumhuriyet Savcısının temyizlerine hasren yapılan incelemesinde,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Z.. Y..'in, ölen Hasan'ı kastı aşan yaralama sonucu ölümüne neden olmak suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin, kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde, bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Zafer müdafiinin meşru savunmanın varlığına, katılanlar vekilinin sanık Sedat yönünden sübuta, sanık Zafer yönünden vasfa, haksız tahrikin ve takdiri indirimin uygulanmaması gerektiğine, Cumhuriyet savcısının vesaireye yönelen ve yerinde görülmeye temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

A- Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık Zafer'in ölen Hasan'ı bıçakla sağ diz kapağının üst kısmından yaralaması sonucunda, Hasan'ın toplardamar ve atardamarının kesilmesine bağlı olarak kan kaybı nedeniyle öldüğü olayda, sanığın suçta kullandığı bıçağın, TCK'nun 6. maddesi kapsamında saldırıda kullanılmaya elverişli araç olarak kabul edilmesi nedeniyle, aynı Kanunun 87/4. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde TCK'nun 87/4. maddesinin birinci cümlesi uyarınca hüküm kurularak eksik ceza tayini,

B- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın TCK'nun 53. maddesindeki iptal edilen hususlarının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

C- Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık ve mağdur için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanık Zafer'den tahsiline karar verilmesi,

D- Sanık S..

K.. hakkında, ölen Hasan'ı kastı aşan yaralama sonucu ölümüne neden olmaya yardım etmek suçundan kurulan beraat hükmü yönünden ise, Ceza Genel Kurulu’nun ve Dairemizin yerleşik içtihatları doğrultusunda, mahkemeye gelmemiş olan sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK’nun 223/son maddesi paralelinde hüküm içeren 5271 sayılı CMK’nun 193/2. maddesinin, iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi veya fiilin suç olmaktan çıkarılması hallerine özgü olarak,

eylemin ilk bakışta suç oluşturmadığı ve derhal beraat kararı verilmesi gereken hallerde uygulanabileceği, dosyadaki deliller değerlendirilerek beraat kararı verilebilmesi için sanığın mutlaka sorgusunun yapılması gerektiği düşünülmeden, sanığın savunması alınmaksızın yazılı şekile beraatına karar verilmesi,