Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/1619 K.2015/1807

Kan gütme saiki ile taammüden adam öldürmek suçundan sanık ..’ın 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64. maddesi delaletiyle 450/4-10 ve 59. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, 31. maddesi uyarınca muebbeten hidameti ammeden memnuiyet cezası ile cezalandırılmasına ve 33. maddesi uyarınca müebbeten kanuni mahcuriyet altında bulundurulmasına dair Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/12/1985 tarihli ve 1984/83 esas, 1985/453 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın 11/06/1991 tarihinde şartla tahliye edilmesinden sonra, adı geçen sanık müdafiinin memnu hakların iadesine ilişkin 26/11/2005 tarihli talebi üzerine,

yasaklanmış hakların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53. maddesi gereğince geri verilmesine ilişkin Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/11/2005 tarihli ve 2005/381 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 122. maddesinde “Yukarıdaki maddede yazılı ceza, şahsi hürriyeti bağlayıcı bir cezaya bağlı olduğu halde, buna mahkum olan ve işlemiş olduğu cürümden dolayı pişmanlık duyduğunu ihsas edecek surette iyi hali görülen kimse, asıl cezasını çektiği veya ceza af ile ortadan kalktığı tarihten itibaren üç ve zamanaşımı ile düşmüş olduğu surette düştüğü tarihten itibaren beş yıl geçtikten sonra memnu haklarının iadesini talep edebilir" hükmü yer almakta olup, dosya kapsamına göre hükümlünün bihakkın tahliye tarihinin 11/06/2019 olduğu,

memnu hakların iadesi kararının bihakkın tahliye tarihi üzerinden 3 yıl geçmesinden sonra verilebileceği gözetilerek talebin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulmasına ilişkin Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza işleri Genel Müdürlüğü 18/02/2015 gün ve 94660652-105 21-8400-2014/4344/12949 sayılı yazılı istemleri Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/02/2015 tarih ve 2015/66421 sayılı tebliğnamesine bağlı olarak dairemize gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I) Hükümlü .. hakkındaki dosya kapsamından:

a) Hükümlünün, Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/12/1985 tarih ve 1984/83 esas, 1985/453 sayılı kararı ile 20/08/1977 tarihinde işlemiş olduğu kan gütme saiki ile tasarlayarak adam öldürme suçundan müebbet ağır hapis cezası ile cezalandırıldığı,

b)Hükümlü hakkındaki mahkumiyet kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 07/05/1986 tarih ve 1986/1113 esas, 1986/1969 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği,

c)Hükümlünün şartla tahliye tarihinin 3713 sayılı Yasaya göre 11/06/1991, bihakkın tahliye tarihinin ise 11/06/2019 olarak belirlendiği,

d)Hükümlü müdafiinin 26/11/2005 tarihli dilekçesi ile Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesine müracaat ederek, memnu hakların iadesine karar verilmesini talep ettiği, mahkemenin evrak üzerinde yaptığı inceleme sonucunda 30/11/2005 tarih ve 2005/381 Müt. sayılı kararı ile hükümlü ..’ın 06/12/1985 tarih ve 1984/83 esas, 1985/453 sayılı mahkumiyet kararı ile yasaklanmış haklarının iadesine karar verildiği, bu karara karşı itiraz yoluna gidilmediğinden kararın kesinleştiği, dosya kapsamından anlaşılmıştır.

II) Hukuksal Değerlendirme:

5352 sayılı Adli Sicil Kanunu’nun 13/A maddesinin (1). fıkrasında; “5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkûmiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilir. Bunun için; Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları saklı kalmak kaydıyla,

a)Mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması,

b)Kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması gerekir.

Bu düzenlemeye göre somut olay değerlendirildiğinde.

Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/12/1985 tarih ve 1984/83 esas, 1985/453 sayılı kararı ile hükümlü ..'ın, kan gütme saiki ile tasarlayarak adam öldürme suçundan almış olduğu müebbet hapis cezasının, 04/06/1991 tarihli müddetnameye göre şartla tahliye tarihinin 11/06/1991, bihakkın tahliye tarihinin 11/06/2019 olduğu anlaşılmakla, hükümlü müdafiinin talepte bulunduğu 26/11/2005 tarihi itibariyle memnu hakların iadesi için 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu’nun 13/A maddesinde öngörülen mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması şartı gerçekleşmediğinden,

hükümlü müdafiinin talebinin reddine karar verilmesi yerine kabulüne karar verilmesinde isabet bulunmadığından, bu kararın kanun yararına bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.