Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/1625 K.2015/2170

1-Mağdur-sanık 11.02.2010 tarihli celsede sanık şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini belirtmesi karşısında, adı geçen sanık yönünden davaya katılma ve hakkında verilen hükmü temyize hakkı bulunmadığından, sanık meşru savunma nedeniyle beraatine ilişkin hükme yönelen mağdur-sanık müdafiinin katılan vekil sıfatıyla yaptığı temyiz isteminin CMUK’nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2-Sanık mağdur sağ subkostalde (sağ kosta yayı altında), boyun ön sol tarafta, göbeğin üstünde, sol kosta yayının altında olacak şekilde 5 ayrı yerinden bıçak ile yaraladığı, sağ subkostalde batın boşluğuna nafiz yaralanması nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiği anlaşılmakla, zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek, 1-3 yıl arasında ceza öngören TCK’nun 86/1 maddesinin uygulanmasında temel cezanın üst sınıra yaklaşılarak belirlenmesi yerine, yazılı şekilde alt sınırdan ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık mağdur kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafıinin adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, eksik incelemeye, vasfa, olası kast hükümlerinin tartışılması gerektiğine, tahrik nedeniyle azami indirim uygulanması zorunluluğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, CMUK’nun 322.maddesiyle tanınan yetkiye dayanılarak;

a) Sanık mağdur kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, Mahkemenin 23,03.2010 tarih ve 2010/15-60 sayılı kararını sanık Nevzat müdafii, mağdur-sanık ve Cumhuriyet Savcısının temyiz ettiği, mağdur-sanık 11.02.2010 tarihli celsede sanık şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini belirtmesi karşısında, sanık yönünden davaya katılma ve hakkında verilen hükmü temyize hakkı bulunmadığından, sanık sıfatıyla yaptığı temyiz talebinin incelendiği, Cumhuriyet Savcısının temyizinin ise sanık lehine olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesi gerekeceğinden, hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK’nun 62.maddesinden sonra gelmek üzere "CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesine,

b) Yargılama masrafının 6183 sayılı Kanunun 106.maddesinde belirlenen 20.-TL.den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100.maddesi ve 5271 sayılı CMK'nun 324/4.maddesi gereğince Hâzine'ye yükletilmesi yerine sanıktan tahsiline karar verilemeyeceğinden, hüküm fıkrasındaki “10-TL yargılama giderinin sanık tahsiline” ibaresinin “yargılama giderinin Hazine üzerinde bırakılmasına” şeklinde değiştirilmesine,