Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/1648 K.2015/3076

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... mağdur .... kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

A) Sanığın bulunmadığı hüküm verilen celsede hazır bulunan müdafiine son söz verilmeyerek 5271 sayılı CMK’nun 216. maddesine aykırı davranılması,

B) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken temel cezanın TCK’nun 86/1 maddesi gereğince belirlendikten sonra, suçun kardeşe karşı silahla işlenmesi nedeniyle aynı Kanunun 86/3-a-e maddesi uygulanarak cezanın yarı oranında artırılmasından sonra, mağdurun yaşamını tehlikeye sokan bir durum oluşması nedeniyle TCK’nun 87/1-d maddesi uygulanıp cezanın bir kat artırılması yerine, yanılgılı değerlendirme ve TCK'nun 87/1-son maddesinin yanlış yorumlanması sonucu yazılı biçimde doğrudan 7 yıl hapis cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayini,

C) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi gereğince, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, Sözleşmenin anılan maddesinde yer alan

ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından “adaletin selametinin gerektirmesi” kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları da dikkate alınarak; sanığın 5271 sayılı CMK'nun 150/2-3 maddesi gereğince kendisine atanan zorunlu müdafii yardımından ücretsiz olarak faydalanma hakkı bulunduğu halde, müdafii ücretinin tahsiline karar verilmesi,