Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/1731 K.2016/594

Hakaret suçundan TCK'nun 125/1-4, 62. maddeleri uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ... müdafiinin ceza miktarı itibari ile yasal şartları taşımayan duruşmalı inceleme talebinin CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Temyizin kapsamına göre, sanık ...'in, mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs ve alenen hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerini, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyizlerine hasren yapılan incelemesinde,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'e karşı eylemi ile alenen hakaret suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azalatıcı sebep takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, müdafiinin, meşru savunma ve haksız tahrikin bulunduğuna vesaireye yönelen; katılan vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

A- Sanık ...'ın Sulh Ceza Hakimliğindeki sorgusunda "...aynı anda 155'i aradım,yeri tarif edemediğim için karakola bizzat gittim, orada memurlar ambulans çağırdı" şeklindeki savunması karşısında,mağdur ...'i hastaneye götüren ambulansın olay yerine kimin çağrısıyla gittiğinin ilgili kayıtların getirtilmesi ve polis merkezinde görevli memurlardan sorulması suretiyle tespit edildikten sonra,sanık hakkında TCK'nun 36. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçmeye ilişkin hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılarak, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

B- Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın TCK'nun 53. maddesindeki iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

C- Dosya içeriğinde mevcut bulunan adli sicil kaydına göre, sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması,