Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/1758 K.2015/3482

Kasten öldürme suçundan hükümlü R..

Y..’ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 448, 51/1, 59 maddeleri uyarınca 15 sene ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2000 tarihli ve 1999/103 Esas, 2001/11 sayılı kararının infazı sırasında, 18.07.2001 tarihinden geçerli olmak üzere Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin koşullu salıverme kararıyla şartla tahliye edildiği, koşullu salıverildikten sonra 23.11.2009 tarihinde işlediği kasten yaralama suçundan dolayı 16.06.2010 tarihinde Gölcük 1. Asliye Ceza Mahkemesince 5237 sayılı TCK’nun 86/1, 87/3, 29, 62, 58 maddeleri uyarınca 8 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı,

bu kararın kesinleşmesi üzerine Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.11.2013 tarihli ve 2013/1205 D.iş sayılı kararı ile şartla tahliye kararının geri alınmasına, ikinci suç tarihi olan 23.11.2009 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 04.04.2014 tarihleri arasındaki sürenin aynen infazına ilişkin karara hükümlü müdafii tarafından itiraz edildiği,

itirazın reddine dair Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.12.2013 tarihli ve 2013/1583 D.iş sayılı kararını müteakip hükümlü müdafiinin kanun yararına bozma yoluna gidilmesini talep ettiği, yapılan inceleme neticesinde Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 11.06.2014 tarihli ve 2014/2683 Esas, 2014/3510 Karar sayılı ilamı ile infaz aşamasında bulunan hükümlerle ilgili re’sen veya talep üzerine uyarlama yargılaması yapılması gerekeceği,

asıl kararı veren Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesince önce uyarlama yargılaması yapılıp sonucuna göre şartla tahliyenin geri alınmasının gerekip gerekmediği hususunda karar verilmesi zorunlu olduğundan bahisle Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararının bozulması

sonrasında, Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.01.2014 tarihli ve 1999/103 Esas, 2000/11 sayılı kararı ile uyarlama kararı verildiği, bu karar henüz kesinleşmeden hükümlü müdafiince şartla tahliyenin geri alınması kararının Yargıtay bozma ilamı üzerine hukuki sonuç doğurmadığı cihetle şartla tahliyenin geri alınmaması kararı verilmesi yönünde talepte bulunulması üzerine,

uyarlama yargılaması neticesinde tesis olunan hükümde sonuç cezanın dolayısıyla şartla tahliye tarihi ile bihakkın tahliye tarihlerinin değişmediği dolayısıyla şartla tahliyenin geri alınması kararında da değişiklik yapılmasının söz konusu olmayacağı gerekçesiyle talebin reddine dair Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.08.2014 tarihli ve 2014/1306 D.iş sayılı kararına hükümlü müdafii tarafından itiraz edildiği, Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 31.08.2014 tarihli ve 2014/1499 D.iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği,

bu kararının bozulması istemiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kanun yararına bozma isteminde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

II) Kanun yararına bozma istemine ilişkin uyuşmazlığın kapsamı: Hükümlü R.. Y..’ın cezasının infazı sırasında koşullu salıverildikten sonra, denetim süresi içerisinde işlediği kasten yaralama suçundan hürriyeti bağlayıcı cezaya mahkum edilmesi nedeniyle koşullu salıverilmenin geri alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır. III) Hukuksal değerlendirme;

Dairemizin 11.06.2014 tarihli ve 2014/2683 Esas, 2014/3510 Karar sayılı ilamı ile infaz aşamasında bulunan hükümlerle ilgili re’sen veya talep üzerine uyarlama yargılaması yapılması gerekeceği, asıl kararı veren Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesince önce uyarlama yargılaması yapılıp sonucuna göre şartla tahliyenin geri alınmasının gerekip gerekmediği hususunda karar verilmesi zorunlu olduğundan bahisle Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararının bozulması ile Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin şartla tahliye kararının geri alınmasına ilişkin 21.11.2013 tarihli ve 2013/1205 D.iş sayılı kararının da hukuken ortadan kalktığı,

dolayısıyla ortada infazı gereken şartla tahliyenin geri alınması kararı bulunmadığı, yine uyarlama yargılaması sonucu tesis olunan hükmün ise şartla tahliyenin geri alınmaması yönündeki talebin değerlendirildiği tarihten sonra 15.10.2014 tarihinde kesinleştiği, talebin değerlendirildiği tarihte henüz kesinleşmediği, mevcut karar kesinleşmeden şartla tahliyenin geri alınması yönünde karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına hükümlü müdafiinin yaptığı itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden,

yasaya aykırı bulunan Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.08.2014 tarih ve 2014/1499 değişik iş sayılı kararının bozulması yoluna gidilmiştir.