Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/1787 K.2015/6359

1) Sanık M.. E..'in, 16/01/2014 tarihli Yargıtay'a itiraz hakkından feragat başlıklı ve cezanın onaylanması yönündeki talebini içeren dilekçesi temyizden feragat niteliğinde kabul edilmekle; sanıklar İ.. Ç.., G.. Ç.., suça sürüklenen çocuk E.. G.. müdafiilerinin ve katılanlar vekilinin temyiz talepleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Güllü, İsa, Murat ve suça sürüklenen çocuk Emre'nin maktul Mustafa'yı nitelikli kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafiilerinin sübuta ve eksik incelemeye, katılanların TCK'nun 82/1-b maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık G.. Ç..'ın aralarında resmi nikah olmadan birlikte yaşadığı maktül M.. Ş..'yu başka bir kadın ile ilişkisi olduğu ve kendisi ile çocuklarına kötü davranarak sık sık dövmesi nedeniyle oğlu olan diğer sanık İ.. Ç.. ile birlikte öldürmeye karar verdikleri ve bu konuda plan yaptıkları , sanık İsa'nın durumu arkadaşları olan sanık M.. E.. ve SSÇ E..

G..'e anlatarak eylemlerini gerçekleştirme konusunda kendilerine yardımcı olmaları için ikna ettiği, olay gününden bir gün önce de Murat ile Emre'nin çalıştığı şantiyeye giderek üvey babasını evde öldüreceğini söyleyerek yardım isteyip yanında bulunmalarını talep ettiği, sanık Murat ile SSÇ Emre'nin de bu teklifi kabul ettikleri, olay gecesi sanık Güllü'nün maktülün uyuduğunu telefonla İsa'ya haber vermesinden sonra İsa'nın Murat ve Emre ile birlikte evin önüne geldikleri,

sanık İsa'nın sanık Güllü'den önceden temin ettiği tabancayı alarak odaya girdiği ve yer yatağında uyumakta olan maktülü bu tabanca ile ateş ederek öldürdüğü daha sonra tüm sanıklar ile SSÇ'nin maktulü üzerinde bulunduğu yatakla birlikte odadan kaldırarak evin yakınında bulunan dere kenarına bıraktıkları, sanık Güllü'nün odada bulunan tabancayı ve boş kovanları bir poşete koyup saklayarak ertesi sabah maktulün üzerine ve yatağa benzin dökerek birlikte yakıp kalan kemikleri çuvala koyarak ırmağa attıkları olayda;

a) Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanık İsa'nın eylemini gerçekleştirdiği sırada maktülün uyku halinde olduğu anlaşıldığından, eylemin beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenmesi nedeniyle sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 82. maddesinin 1. fıkrasının "a" bendi yanında "e" bendinin de uygulanması suretiyle cezalandırılmaları yerine yazılı şekilde TCK.nun 82/1-a maddesi gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi,

b) Sanık G.. Ç..'ın suçu sanık İ.. Ç.. ile irade birliği içerisinde fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle müşterek fail olarak gerçekleştirdiği anlaşıldığından failin, şerikliğe üstünlüğü prensibi gereği ve maktülün uyku halinde olduğu da gözetilerek sanığın TCK.nun 37. maddesi uyarınca müşterek fail olarak, 5237 sayılı TCK.nun 82. maddesinin 1. fıkrasının "a" bendi yanında "e" bendinin de uygulanması suretiyle cezalandırılması yerine yazılı şekilde tasarlayarak öldürmeye azmettirme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

c) Kabule göre ise; sanık M.. E.. ve suça sürüklenen çocuk E.. G.. 'e yönelik maktülden kaynaklanan haksız tahrik oluşturacak herhangi bir söz ve davranış bulunmadığı halde bu sanıklar lehine haksız tahrik hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

d) Sanık Murat ve suça sürüklenen çocuk Emre hakkında TCK'nun 39.maddesi uygulaması sırasında asgari haddin aşılması suretiyle ceza tayinini gerektiren nedenler açıklanmadan yazılı şekilde 18 yıl hapis cezası verilerek fazla ceza tayini,

e) Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında yeterli gerekçe göstermeksizin takdiri indirim maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

f) 5271 sayılı CMK.nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına ilişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

g) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiilerinin, katılanların ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 22/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

22/12/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı K. A.'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık G.. Ç.. müdafii Avukat A. Y.yokluğunda 24/12/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.