KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2015/1798 E., 2015/3177 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mayıs 2015
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs, bu fiile azmettirme ve yardım etme
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma
1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümde TCK'nun 31/3 maddesinin 38/3 maddesinden önce uygulanması sonuca etkili görülmemiştir.
2- Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ... ile sanık .. suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık .. ile Suça sürüklenen çocuk Süleyman'ın kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının
niteliği tayin, cezaları azaltıcı sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafiilerinin subuta, vasfa yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,
A)- Sanık .. ile Suça sürüklenen çocuk .. hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden; Suça sürüklenen çocuk .. hakkında 5377 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik öncesindeki TCK'nun 31/3 maddesinin lehe olduğunun gözetilmemesi yasaya aykırı ise de bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasında TCK'nun 31/3 maddesi ile verilen 8 yıl hapis cezasının 6 yıl, 38/3 maddesi ile verilen 5 yıl 4 ay hapis cezasının 4 yıl, 62. maddesiyle verilen 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezasının ise 3 yıl 4 ay hapis cezası şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle düzeltilen hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,
B)-Sanıklar .. ve .. hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Sanıklara yüklenen eylemlerin sübutu halinde ancak .. ve ... mağdurun yaralanması hususunda azmettirmeleri fiilini oluşturabileceği, bu suçun lehe olan 765 sayılı Yasanın 456/2 maddesindeki cezanın üst sınırına göre, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık eklemeli zamanaşımı süresine tabi olduğu,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2015/1798, K. 2015/3177, 14 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama