Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/180 K.2015/938

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ

Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a)Sanıklar .. ve ..’nun mağdur müdahil ..’ı yaralama suçlarından doğrudan verilen para cezaları, CMUK.nun 305. maddesi uyarınca karar tarihi ve miktarları itibariyle kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, bu suçlarla ilgili müdahil Hakan vekilinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

b)Sanık ..’ın mağdur ..’ı öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde TCK’nun 35. maddesinin uygulanması sırasında yapılan indirimde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 1 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2-Müdahil sanıklar .. ve .. vekillerinin yasal süresinde verdikleri temyiz dilekçesi içeriğine göre sanık ..’ın mağdur ..’ı öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmü müdahil sıfatıyla temyiz ettikleri, sanık .. vekilinin temyiz dilekçesi içeriğine göre de; sanık .. hakkında mağdur .. öldürmeye teşebbüs, silahlı tehdit ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümleri temyiz ettikleri anlaşılmakla bu suçlara hasren yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..’ın mağdur ..’ı öldürmeye teşebbüs, mağdur .. silahlı tehdit ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrike ve takdire ilişen sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık .. müdafiinin sübuta, TCK’nun 27.maddesinin şartlarının varlığına, suç vasfına, tahrik indiriminin daha fazla olması gerektiğine, Cumhuriyet savcısının, suç vasfına yönelen, müdahil .. vekilinin tahrik indirimin uygulanmaması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

TCK’nun 58 maddenin uygulanmasına esas alınan Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/520 Esas, 2007/58 karar sayılı ve temyiz edilmeden 02.03.2007 tarihinde kesinleşen 6136 sayılı Yasanın 13/1, 58/6 maddesi uyarınca verilen 2 yıl hapis ve 450 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün, yargılanmanın yenilenmesi talebi ile yeniden ele alınarak aynı Mahkemenin 2011/117 sayılı dosyası ile birleştirildiği,

temyizi edildiği için kesinleşmediği anlaşılmakla, kesinleşmeyen bu hükmün tekerrüre esas alınması yasaya aykırı ise de, sanığın tekerrüre esas olmayan sabıka kayıtlarının olması ile CMK’nun 231.maddesinin uygulama yeri bulunmaması karşısında, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,