Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/187 K.2015/228

Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ

Kasten yaralama

Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ....’i kasten yaralama suçundan yapılan yargılama sonunda, suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetlerine dair İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.09.2011 gün, 2009/148 esas ve 2011/317 karar sayılı hükmün suça sürüklenen çocuk müdafıinin temyizi üzerine, dairemizin 19.11.2014 gün, 2013/2687 esas ve 2014/5291 karar sayılı ilamı ile hükümlerin onanmasına karar verildiği,

dairemiz kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.12.2014 gün ve 3-2013/79696 sayılı yazısı ile "suça sürüklenen çocuk için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilemeyeceği" gerekçesi ile itirazda bulunulduğu.

05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" Kanunun 99. maddesiyle, 5271 sayılı Kanunun 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle, 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın dairemize gönderilmiş olduğu anlaşılmakla, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesinin, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçesi yerinde görülmekle İTİRAZIN KABULÜNE, dairemizce suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ....’i kasten yaralama suçundan ilişkin verilen 19.11.2014 gün, 2013/2687 esas ve 2014/5291 karar sayılı ONAMA kararının KALDIRILMASINA, karar verildikten sonra gereği görüşüldü;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk .....’ın mağdur ......’e yönelik kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde suç vasfı tayin, kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafıinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde zorunlu müdafii ücretlerinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmesi, kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK’nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak;