Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/1893 K.2015/6406

2- Sanık ... hakkında; TCK.nun 81, 39/1, maddeleri uyarınca; (10 yıl hapis cezası), (düşme), (beraat) 3- Sanık ... hakkında; TCK.nun 81, 39/1 maddeleri uyarınca; (10 yıl hapis cezası), (düşme), (beraat) (ceza verilmesine yer olmadığına) 4- Sanıklar ..., ... ve ... için ayrı ayrı; TCK.nun 86/2, 52/2 maddeleri uyarınca; (2400.00 TL Adli para cezası)

TEMYİZ EDENLER

Cumhuriyet savcısı, sanıklar ...,... ve ..., sanıklar ..., ... ve ... müdafii, sanık ... için kısmen re'sen

../..

S/2

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanıklar... ve ... hakkında mağdur ...'i kasten yaralama, İ...,... ve ... hakkında mala zarar verme suçlarından açılan kamu davaları ile ilgili zamanaşımı içinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür,

2- Suça sürüklenen çocuklar... ve ...'nün yaşları nazara alındığında 23.09.2013 ve 11.12.2013 günlü duruşmanın kapalı yerine açık yapılması, hükmün de açık tefhim edilmesi telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Sanıklar...,... ve ...,... ve ... hakkında basit kasten yaralama suçlarından doğrudan verilen adli para cezalarının miktarı itibari ile kesin olduğu anlaşılmakla, suçların vasfına yönelik olmayan temyiz taleplerinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

4- Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık ...'nün kasten öldürme, kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği niteliği tayin, takdire ilişen cezaları azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, sanıklar ..,..,... hakkında mala zarar verme suçlarından şikayet bulunmadığı gözetilerek düşme kararları verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemedeki, sübuta, vasfa, haksız tahrike yönelen Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

A)-Sanık ... hakkında kasten öldürme, kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinde 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkmesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,

CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" şeklinde, değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, kısmen re'sen de temyize tabi hükümler ile sanıklar M. Sıddık, Münür ve Yusuf hakkındaki düşme kararlarının tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B)- Sanıklar Münür ve Yusuf hakkında kasten öldürmeye yardım, ayrıca Münür hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde,

../..

S/3

ba)-Sanıkların eylemlerinin tanımlanarak, her bir sanık yönünden ayrı ayrı öldürme fiilini kolaylaştıracak şekilde suça katıldıklarını gösteren delillerin tartışılması, lehe ve aleyhe delillerin karşılaştırılarak hangilerine hangi nedenle üstünlük tanınıp tercih edildiğinin açıklanması, her bir sanık yönünden suçun oluşup oluşmadığının tartışılarak denetime imkan verecek şekilde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi yerine, sanıklar hakkında müsterek cümle ile olay sırasında silahla ateş ettiklerinden bahsedilerek mahkumiyet kararları verilmesi,

bb)- Sanık ... yönünden kasten öldürmeye yardımdan kurulan hükümde sanığın silahla ateş ettiğinin kabul edilmesine, genel güvenliği tehlikeye sokma suçundan kurulan hükümde ise bu suçun kasten öldürmeye yardım suçunun unsuru olduğu belirtilmesine rağmen, 6136 sayılı yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde sanığın silah kullandığının sabit görülmemesi denilmek suretiyle çelişkiye düşülmesi,

cc)- Kabule göre de, 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkmesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında bu madde ile uygulama yapılmış olması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafilerinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, sanık ... hakkında hükmedilen ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre nazara alınarak tahliye talebinin reddine, 24/12/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.

24/12/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ..., ... müdafileri Avukatlar ...'nın yüzüne karşı ... 'ın yokluğunda 14/01/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.