Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/1900 K.2016/45

Sanık İ.. T.. ve müdafii ile sanık F.. Ö.. müdafiinin yasal süresindeki temyiz istemlerinden sonra, sanıklar Fatih ve İbrahim'in cezaevinden göndermiş oldukları 16.11.2015, 24.11.2015 ve 14.12.2015 tarihli dilekçeleri ile hükmün onaylanmasını istedikleri anlaşılmakla; Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onanması isteği, temyiz isteminden vazgeçme niteliği taşıdığından, re'sen ve sanık H.. B.. ile müdafiinin temyiz itirazları ile sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık Hasan'ın maktul Abdulhekim'i canavarca hisle kasten öldürme, sanıklar Fatih ve İbrahim'in canavarca öldürmeye yardım etme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasıfları tayin, takdiri cezayı azaltıcı indirim nedeni takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine kurulan hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Hasan ve müdafiinin suç vasfına, sübuta, savunma hakkının kısıtlandığına, sanık Fatih

müdafilerinin sübuta, teşdide, tahrike, sanık İbrahim ve müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E ve 2015/85 K sayılı ilamı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında bu madde ile yapılan uygulamalar kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" şeklinde