Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/1991 K.2015/5495

1-Sanık E.. B..'un cezaevinden gönderdiği 08.07.2013 tarihli dilekçesi ile mahkum olduğu cezasının yargıtay süreci görmeyip onaylanmasını talep ettiği, 10.07.2013 tarihinde temyiz talebinde bulunan müdafiinin de 20.02.2015 dilekçesi ile temyiz talebinden vazgeçtiği anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 5.2.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onaylanması isteği, temyiz isteminden feragat niteliği taşıdığından, re'sen de temyiz incelemesine tabi olmayan sanık Esat hakkındaki hüküm inceleme dışı bırakılmıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Y.. B..'nın maktül A.. A..'ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin hükme esas alınan delillerin tartışılmadığına, meşru müdafaa hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,Ancak;

Sanık Yusuf'un savunmasında maktül A. İ.'ın kendisini bıçakla boynundan ve parmağından yaraladığını beyan etmesi ve sanık hakkında düzenlenen Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma hastanesinin 06.09.2012 tarihli raporunda, ''Boyun solda 5 cm kesi, sol kol iç yüzeyde kızarıklık, sağ el birinci parmak iç yüzeyde 0.5 x 0.5 cm abrazyon” bulunduğunun belirtilmesi karşısında, olayda sanık lehine tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının Yargıtay denetimine olanacak verecek şekilde tartışılması gerektiği düşünülmeksizin, CMK.nun 230/1-b maddesine aykırı davranılması,