KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2015/2065 E., 2015/3317 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mayıs 2015
- Tebliğname No
- 1 - 2014/95808
- Mahkemesi
- Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi ve no
- 30/12/2013, 2013/282 (E) ve 2013/483 (K
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama
Karar Metni
235 kelime·1 dk okuma
1- a) Sanık .. hakkında mağdur .. kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede; CMK’nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, aynı Yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, söz konusu hükmün itiraz merciince incelenmesi mümkün görülmüştür.
b) Sanık .., mağdur .. göğüs bölgesinden bıçaklayarak pnömotoraksa ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda; TCK'nun 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı birlikte dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza verilmesi yerine, hiç isabet olmaması durumunda uygulanması mümkün olan alt sınırdan uygulama yapılarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .., mağdur .. kasten öldürmeye teşebbüs, sanıklar .. ve ..., mağdur ..’yı kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı nedenin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık .. ve müdafıinin sübuta, sanık İsa müdafiinin sübuta, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine yönelen, sanık .. müdafıinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 25/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2015/2065, K. 2015/3317, 25 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama