Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/2104 K.2015/6171

1-a) Sanık E.. G.. hakkında mağdurlar Hüseyin, Sezgin ve Hasan'a karşı zincirleme şekilde hakaret suçundan doğrudan verilen adli para cezası miktarı itibarıyla kesin nitelikte olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından müdafiinin suç vasfına da yönelik olmadığı anlaşılan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiş,

b) Temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içerikleri dikkate alınarak; sanık Sami hakkında maktul Nurettin'i kasten öldürme, sanık Emrah hakkında katılan Sami'ye yönelik kasten yaralama, mağdurlar Hüseyin, Sezgin ve Hasan'a karşı silahla tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık S.. C..'ın maktul Nurettin'i kasten öldürme, sanık E..

G..'nin katılan Sami'yi kasten yaralama, mağdurlar Hüseyin, Sezgin ve Hasan'ı silahla tehdit suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, kasten öldürme suçu yönünden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile bütün suçlar yönünden takdiri indirim sebeplerinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan-sanık Sami ve müdafiinin sübuta, suç vasfına, meşru savunmaya, haksız tahrikte indirim miktarına,

TCK'nun 27/2. maddesinin uygulanması gerektiğine vesaireye, katılan-sanık Emrah müdafiinin silahla tehdit suçu yönünden sübuta, her iki suç yönünden haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

a) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesi ve,

b) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanık Sami'den alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin,