Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/2141 K.2015/5392

1-A-) Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; Sanık mağdusol skapula orta hat üzerinden bir kez bıçakla yaraladığı, toraksa nafiz olan bu bıçak darbesinin hemopnömotoraksa ve mağdurun hayati tehlike geçirmesine neden olduğu, tanık sanığı engellemesi üzerine eylemine devam edemediği olayda; Teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 9 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,

B-) Sanık adli sicil kaydında bulunan ilamlar getirtildikten sonra tekerrür nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık mağdur yönelik öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin suç niteliğine, haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz

itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin,