Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/2155 K.2015/5383

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık H.. Y..'in maktül Nizamettin'i kasten öldürme suçunun sübutu kabul, takdiri indirim sebebinin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin TCK'nun 32. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen, katılan Çiğdem vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanık hakkında yağma suçundan yapılan suç duyurusunun akibetinin araştırılması, dava açılmış olması halinde, dosyaların birleştirilmesi, sonucuna göre TCK'nun 82/1-h maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması,

B- Ölüm neticesini almaya yönelik çok sayıdaki yaranın tek başına canavarca his saiki ile insan öldürme suçuna kanıt sayılamayacağı gözetilmeksizin, sanık hakkında yazılı şekilde aynı Yasanın 82/1-b maddesi uyarınca uygulama yapılması,

C- Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234

ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık ve mağdur için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,