Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/2185 K.2015/3922

Sanık ... müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra sanığın cezaevinden göndermiş olduğu 02.02.2015 tarihli dilekçe ile vazgeçip hükmün onanmasını istediği ve bu talebin temyizden vazgeçme niteliğinde olduğu, anlaşılmakla; Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onanması isteği, temyiz isteminden vazgeçme niteliği taşıdığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilerek, katılan .... vekilinin temyizi nedeniyle yapılan incelemede;

Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık....'ın maktül ...'ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde suç vasfı tayin, bozma nedeni saklı kalmak üzere kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin vasfa, takdire yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak, maktülün olay tarihinde sanığa hakaret edip, bıçak çekmesi, sonrasında ise sanığın kafasına sandalye ile vurması şeklinde gerçekleşen ve haksız tahrik

oluşturan eylemleri nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, makul düzeyde indirim yapılması yerine yazılı şekilde 12 seneye indirilerek eksik ceza tayini,