KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2015/2232 E., 2015/5498 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Kasım 2015
- Tebliğname No
- 1 - 2014/150713
- Mahkemesi
- Yozgat Ağır Ceza Mahkemesi
- Karar ve no
- 17/03/2014, 2013/250 (E) ve 2014/66 (K
- Suç
- Tasarlayarak öldürme
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma
1-Sanık müdafiinin süresinden sonra gerçekleşen duruşmalı inceleme talebinin CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık V.. U..'un kayınpederi maktül G.. A..'ı tasarlayarak kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve müdafiinin suç vasfına, haksız tahrik hükümleri ile TCK'nın 62. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,
a)Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi kapsamında baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde tahsiline karar verilmesi,
b)5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri
açısından getirilen kısıtlamanın, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun gözetilmemesi,
Kanuna aykırı ise de bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden CMUK’nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak;
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2015/2232, K. 2015/5498, 16 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama