Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/2378 K.2016/793

1-) Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; nitelikli şekilde öldürmeye

teşebbüs ve nitelikli şekilde tehdit suçlarının failleri olarak yargılanan sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; aralarında akrabalık ilişkisi bulunan sanıklar ., .ve . arasında menfaat çatışması bulunduğu anlaşıldığından, sanıkların savunmalarının ayrı ayrı müdafiler yerine aynı müdafii tarafından yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 38/1. ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddelerine aykırı davranılması,

2-) CMK.nun 188/1. maddesi uyarınca duruşmaya gelmeyen sanıklar .,.,., vekilinin duruşmada hazır bulunarak görevini yapmaya zorlanması, katılmadığı oturumlardaki bilgi, belge ve işlemlere karşı savunma yapmaya davet edilmesi, gerektiğinde CMK.nun 150/3. maddesi uyarınca zorunlu bir müdafii görevlendirilmesi yoluna gidilerek savunmada oluşan boşluk ve kısıtlılığın giderilmesi gerektiğinin düşünülmeden sanıklar vekilinin yokluğunda hüküm kurulması,

3-) Kabule göre de;

A-) Sanık . hakkında suçluyu kayırma suçundan kurulan hüküm yönünden; Sanık hakkında suçluyu kayırma suçundan açılmış bir dava bulunmadığı halde sanığın mahkumiyetine karar verilerek 5271 sayılı CMK'nun 225. maddesine aykırı davranılması,

B-) Sanıklar .,., hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinde;

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri dikkate alındığında, hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,