Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/2777 K.2015/6185

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık C.. D..'in katılan A.. Y..’u kasten yaralama, sanık Ö.. Y..'nın kasten yaralamaya azmettirme, sanık H..

İ..'nin ise bu fiile yardım etme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, Cahit ve Öznur yönünden tahrike ve her 3 sanık yönünden takdire ilişkin cezaları azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden,

sanık Hacı Ziya müdafıinin bir sebebe dayanmayan, sanık Öznur müdafıinin sübuta, sanık Cahit müdafıinin eksik incelemeye, lehe hükümlerin uygulanmadığına, TCK'nun 86/3-e maddesinin uygulanmaması ve üst sınırdan ceza verilmemesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun53.maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamaların hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de;