Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/2973 K.2015/6478

1-Sanıklar H.. Ş.. ve A.. Ş.. hakkında yalan tanıklık suçundan açılan kamu davaları yönünden, katılan sıfatı bulunmayan İ.. Ş..'ün temyiz hak ve yetkisi bulunmadığından, bu suçlardan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz talebi ile,

2-Sanıklar E.. Ş.., E.. Ş.. ve E.. Ş.. hakkında mala zarar verme suçundan doğrudan verilen 2000 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümleri, kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından suç vasfına da yönelik olmadığı anlaşılan temyiz taleplerinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

3-Katılan Ş.. Ş.. vekilinin temyiz dilekçesinin kapsamı itibariyle sanık İ.. Ş.. hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmü inceleme dışı bırakılarak yapılan incelemede,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık İ.. Ş..'ün katılan Ş.. Ş..'e yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık S.. G.. hakkında kasten yaralamaya azmettirme, sanık O..

Ş.. hakkında kasten yaralamaya yardım etme suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraatlerine hükmedilmiş,sanık E..

Ş.. hakkında kasten yaralama suçundan verilen adli para cezasının miktarına göre temyiz talebi reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan Şevki vekilinin Orhan hakkında da mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, Süleyman hakkında verilen beraat kararının hatalı olduğuna, sanık İlyas'ın alt sınırdan ceza tayinine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A-Sanık Süleyman hakkında kasten yaralamaya azmettirme, sanık Orhan hakkında kasten yaralamaya yardım etme suçlarından kurulan beraat hükümleri ile 18.03.2015 tarihli temyizin reddine dair ek kararın tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık İlyas hakkında katılan Şevki'yi kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise,

a- Gerekçeli kararın Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK.nun 34, 230 ve 232 maddelerinde belirtilen nitelikleri taşıması gerektiği gözönüne alınarak, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs veya kasten yaralama suçlarından hangisini oluşturduğunun denetime imkan verecek şekilde karar yerinde tartışılmaması,

b-Sanığın savunmasında katılan Şevki'nin olay öncesinde kendisine hakaret ettiğini beyan etmesi karşısında, lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde tartışılması gerektiği düşünülmeksizin, CMK.nun 230/1-b maddesine aykırı davranılması,

c-Katılan Şevki'nin organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ve vücudunda kemik kırığına sebep olacak şekilde yaralanması nedeniyle hakkında TCK.nun 87/1-a maddesi uygulanan sanık için ayrıca aynı kanunun 87/3 maddesinin tatbik edilemeyeceğinin düşünülmemesi,

d-24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,