Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/3069 K.2015/5227

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Abdi ve Tülin'in maktul Tayfun'u nitelikli kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık Tülin müdafiinin nedene dayanmayan, sanık Abdi müdafiinin eylemi sanığın gerçekleştirmediğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

A) Sanıkların aşamalardaki savunmalarına göre epilepsi, menejit ve şizofren hastalığı olan, dosyada mevcut sağlık kurulu raporuna göre klinik olarak hafif mental retardasyon bulunan maktulün zaman zaman taşkın hareketler sergileyerek sanıklara karşı rahatsız edici davranışlarda bulunduğu, sanıkların süregelen bu tavırlarının etkisiyle ortak eylem ve irade birlikteliği içerisinde eylem üzerinde müşterek hakimiyet

kurmak suretiyle maktulün vücudunda çok sayıda kesi, ekimoz ve sıyrık oluşturup mekanik basıya bağlı olarak gelişen asfiksi neticesinde öldürmeleri şeklinde gerçekleşen olayda;

Sanık Tülin'in TCK'nun 37. maddesi gereğince müşterek fail olarak sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemesi,

B) Maktul Tayfun hakkında Denizli Devlet Hastanesi tarafından 22/03/2010 tarihinde verilen özürlü sağlık raporunda hafif düzeyde mental retardasyonu olduğu gerekçesi ile %50 özürlü olduğunun belirtilmesi, rapor içeriği ve dosya kapsamına göre fiziki engel özürünün bulunmaması karşısında maktulün TCK'nun 82/1-e maddesi anlamında kendini savunamayacak durumda olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurulundan görüş sorulmak suretiyle TCK'nun 82/1-e maddesinin uygulanması gerektiği halde, bu eksiklik giderilmeden sanıklar haklarında daha ağır ceza öngören TCK'nun 82/1-e maddesi ile uygulama yapılması,