KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2015/3200 E., 2016/1550 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Mart 2016
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Şantaj, kasten öldürmeye teşebbüs, silahla tehdit, ruhsatsız silah taşıma.
- Hüküm
- A) ... hakkında:
Karar Metni
325 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
TCK.nun 107/2, 43/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 5.000. TL. Adli para cezası TCK.nun 81, 35/2, 29, 62/1 maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası B)... hakkında: TCK.'nun 106/2-a, 43/1, 29, 62/1 maddeleri uyarınca verilen 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası CMK.nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, -6136 sayılı Yasanın 13/1. madddeleri TCK.nun 62/1, 52/2 maddeleri uyarınca verilen 10 ay hapis ve 500 TL. adli para cezası hükmünün CMK.nun 231/5. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-Katılan sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve katılan sanık ...’e yönelik silahla tehdit suçlarından dolayı 5271 sayılı CMK'nun 231/5 maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar aynı Kanunun 231/12 maddesi uyarınca, itiraz yasa yoluna tabi olduğundan mahallinde değerlendirilmek üzere inceleme dışı bırakılmıştır.
2-Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs ve şantaj suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in katılan ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, katılan ...’ya yönelik şantaj suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin vasfa, meşru savunmaya, tahrikin derecesine, kararların usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2015/3200, K. 2016/1550, 29 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama