Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/3315 K.2016/625

1- Sanıklar .,.,.,. hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından ayrıca . hakkında kasten yaralama suçundan CMK'nun 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı Kanunun 231/12. maddesi gereğince itiraz yoluna tabi olduğundan inceleme dışı bırakılmıştır.

2- 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükümlerde, ruhsatsız bıçak yerine “ruhsatsız silah” ibarelerine yer verilmesi ise sonuca etkili görülmemiştir.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar .,.,., mağdur . birlikte kasten öldürmeye teşebbüs, .,., 6136 sayılı Yasaya aykırılık; sanık . ayrıca tehdit suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, sanık .yönünden takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği, sanıklar .,., yönünden cezaları azaltıcı sebep bulunmadığı takdir kılınmış,

savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar.,., hakkında mağdur . kasten yaralama suçundan açılan kamu davalarından elde edilen delillerin hükümlülüklere yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, sanıklar .,.,mağdur . kasten yaralama eylemini meşru savunma koşulları altında gerçekleştirdikleri gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan sanık . sanıklar .,., müdafilerinin ayrı ayrı sübuta, Cumhuriyet savcısının sanıklar .,.,., yönünden meşru müdafaa koşullarının bulunmadığına,.,., yönünden kasten yaralama suçlarının sabit olduğuna, mahkumiyet hükümleri kurulması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A)-Sanıklar .,.,., hakkında meşru savunma hali nedeniyle beraat kararı da verilmesi gerektiği gözetilmeden sadece ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi ve,

Yine sanıklar .,.,., hakkındaki mahkumiyet hükümlerinde ise; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar,

Yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak;

a)- Hüküm fıkrasının 4 ve 5. bentlerinde yer alan "TCK’nun 25/1 maddesi uyarınca takdiren ceza verilmesine yer olmadığına” ibarelerinden sonra gelmek üzere CMK.nun 223/2-d maddesi gereğince beraatine” ibarelerinin eklenmesine,

b)- Yine hüküm fıkrasının 1,2 ve 3. bentlerinde yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin ise "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine"