Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/3422 K.2016/924

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 13/1, TCK.nun 62, 54 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası 500 TL adli para cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Temyiz yetkisi bulunmadığından, katılanlar vekilinin 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın katılanlar ... ve ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve müdafilerinin katılanlara yönelik suçların vasfına, meşru savunmaya, eksik soruşturmaya, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunun oluşmadığına; katılanlar vekilinin ise eksik soruşturmaya yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri dikkate alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, CMUK'nun 322. maddesi gereğince bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçuyla ilgili hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizlerin incelenmesine gelince;

Katılanlar ile onların amcası olan sanık arasında husumet bulunduğu, sanığın olay günü ailesiyle birlikte köylerindeki bahçeye ağaç dallarını budamaya gittiği, bahçenin yanındaki yoldan katılanların arabayla geçtiklerini gören sanığın, kendi aracıyla onların peşinden gittiği, arkalarından çarpmak suretiyle onları durdurduktan sonra araçlarından inen katılanlara tabancayla birden fazla kez ateş etmek suretiyle ...'ı sol omzundan hayati tehlike olmaksızın 3. derece kemik kırığı; ...'ı ise sağ göğüs ve sol femurdan isabetle hayati tehlike meydana getirecek şekilde yaraladığı anlaşılan olayda;

a) Her iki katılana karşı kasten öldürme suçuna teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulamalar sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek makul cezalar tayini yerine sadece hiç isabet olmayan hallerde verilebilecek şekilde alt sınırdan cezalar belirlenmesi,

b) Sanığın savunmalarında katılanlarla aralarında husumet bulunduğunu, bununla ilgili adliyeye yansıyan davalarının olduğunu, olay günü ilk olarak kendisinin saldırıya uğradığını, kürek sapı gibi bir cisimle önce aracının camını kırdıklarını, sonrasında kafasına vurarak yaraladıklarını belirtmesine rağmen, bu hususlar üzerinde durulmaması ve TCK'nun 29. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin karar yerinde denetime imkan verecek şekilde tartışılmaması,

c) Aynı vekille temsil olunan katılanlar lehine tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

d) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri dikkate alındığında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,