Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/3632 K.2015/4489

Kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından sanık ..'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81,35,29,62, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/1 ve 765 sayılı TCK'nun 59. maddeleri gereğince 9 yıl 4 ay 15 gün hapis ve 1 yıl 15 gün hapis ve 285,00 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ..

Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21.02.2007 tarihli 2003/70 Esas- 2003/198 Karar sayılı ek kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 07.02.2008 tarihli 2007/8886 Esas- 2008/757 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleşmesine müteakiben hükümlü müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 08.12.2014 tarihli ve 2014/1739 Değişik İş sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair ..

Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06.02.2015 tarihli ve 2015/64 Değişik İş sayılı kararına karşı ..’nın 02.06.2015 gün ve 94660652-105-53-4956-2015-11186/36396 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.06.2015 gün ve 2015/208565 sayılı tebliğnamesine bağlı dosya Dairemize gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dosya kapsamından;

Hükümlü ...'ın, .. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2007 tarihli 2003/70 Esas-2003/198 Karar sayılı ek kararıyla; kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81,35,29,62. maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/1 ve 765 sayılı TCK'nun 59. maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün hapis ve 285,00 YTL adli para cezası cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, bu karara karşı hükümlü müdafii tarafından ileri sürülen temyiz itirazları yerinde görülmeyerek, kararın Yargıtay 1. Ceza Dairesi’nin 207.02.2008 tarihli 2007/8886 Esas- 2008/757 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği;

Hükümlü müdafiinin 24.11.2014 havale tarihli dilekçe ile .. Ağır Ceza Mahkemesine müracaat ederek dosyanın yeniden ele alınarak yargılamanın yenilenmesi isteminde bulunduğu, .. Ağır Ceza Mahkemesince dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, 08.12.2014 tarihli ve 2014/1739 değişik iş sayılı kararı ile CMK'nun 311. maddesinde belirtilen sebepler bulunmadığından ve kabule şayan bir husus olmadığından talebin reddine karar verildiği;

Bu red kararına karşı hükümlü müdafiinin itiraz ettiği, itiraz mercii olarak inceleme yapan .. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.02.2015 tarihli ve 2015/64 değişik iş sayılı kararı ile hükümlü müdafiinin itirazının reddine karar verildiği;

Hükümlü müdafiinin ..na müracaat ederek; ..Ağır Ceza Mahkemesince verilen kararın bozulması için kanun yararına bozma yoluna gidilmesi isteminde bulunduğu,

Anlaşılmıştır.

II- )Kanun yararına bozma istemine ilişkin uyuşmazlığının kapsamı

Hükümlü ... müdafii dilekçelerinde; mağdur .., tanık .. ve yargılama aşamasında ifadesine başvurulmayan tanık ..'un 07.11.2014 tarihli yazılı beyanlarının hükümlerin kesinleşmesinden sonra ortaya çıkan sanık lehine yargılamanın seyrini değiştirecek ve CMK’nun 311. maddesinde belirtilen nitelikte delil olduğu gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesini talep etmiştir.

III- ) Hukuksal değerlendirme

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 311. maddesinin 1. fıkrasının e bendinde “...yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup da bunlar yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte göz önüne alındıklarında sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkûm edilmesini gerektirecek nitelikte...” olmasının, yargılamanın yenilenmesinin koşulu olduğu öngörülmüştür.

Yeni olaylar veya delillerin hükmün verildiği anda mahkemece bilinmemesi gerekir. Yargılama aşamasında bilinen olayları veya tanıkları “yeni delil veya yeni olaylar’ türünden saymak olanaksızdır. Bu olgunun, davanın süjelerince ve yargılamayı yapan mahkemece bilinmemesi, tespit edilememesi zorunludur, “yeni olaylar veya yeni deliller” söz konusu değil ise, hükümlü yararına yargılamanın yenilenmesi sebeplerinden bahsetmek yasa koyucunun amacına ve yasanın özüne uygun düşmeyecektir.

Temyiz incelemesi yapılmaksızın kesinleşen karar veya hükümlere karşı “kanun yararına bozma” isteminde bulunulabileceği öngörülmüştür. (CMK.309/1)

İleri sürülen nedenler yerinde görülür ise kesinleşen karar veya hüküm kanun yararına bozulur. (CMK.309/3)

Bozma nedenleri: CMK.nun 223. maddede tanımlanan ve davanın esasını çözmeyen bir karara ilişkin ise, gerekli inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra yeniden karar verilir. (CMK.309/4-a)

Bozma nedenleri; mahkümiyete ilişkin hükmün, davanın esasını çözmeyen yönüne veya savunma hakkını kaldırma veya kısıtlama sonucunu doğuran usul işlemlerine ilişkin ise, kararı veren hâkim veya mahkemece yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre gereken hüküm verilir. Bu hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz. (CMK.309/4-b) Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay’ın ilgili ceza dairesince doğrudan hükmedilir. (CMK.309/4-d)

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Yukarıda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere; hükümlü .. hakkında kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından açılan davanın yapılan yargılaması sonunda, dosya içeriğine ve mevcut delillere göre suçlarının sübut bulduğu kabul edilerek cezalandırılmasına karar verildiği, hakkında verilen mahkumiyet hükmümlerinin temyiz yasa yolu ile Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamından; hükümlü müdafiilerinin gerek yargılama evresinde gerekse hüküm kesinleştikten sonra ileri sürdüğü hususlar yargılama aşamasında değerlendirilmiştir. .. Ağır Ceza Mahkemesi, hükümlünün savunmalarını, mağdurun beyanlarını ve tanık ifadelerini, tüm takdiri ve maddi delilleri birlikte değerlendirip hüküm kurmuştur.

Mahkeme hükme varmak için topladığı delilleri yeterli görüp, takdir ederek kararını vermiştir. Hükümlünün ve müdafiilerinin yargılama aşamasında ileri sürdüğü, suçun sübutuna yönelik itirazlar yerinde görülmeyerek haklı gerekçelerle reddedilmiştir.

Hükümlü müdafiinin kesin hükümden dönülmesini gerektirecek ve yeniden yargılama yapılmasını haklı gösterecek nitelikte, ciddiyette yeni deliller ileri sürmediği anlaşılmaktadır.

Bütün bu saptamaların ışığında; hükümlü müdafiinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 311/1-e madde fıkrasında belirtilen “yeni olaylar veya yeni kanıtlar” ortaya koyamadığı anlaşıldığından, “Kanun Yararına Bozma” (CMK.309/1) cihetine gidilmemiştir.