Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/3759 K.2016/3130

Sanık ... - ...'yı yaralamaktan TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 29, 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-) Sanık ...'in yokluğunda verilen kararın, 29/05/2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın ise CMUK’nun 310.maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 13/06/2014 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla; sanık ...'in temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE karar verilmiş, sanık ... müdafiinin temyiz istemi üzerine, adı geçen sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

II-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin edilmiş, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden,

sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,