Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/3910 K.2016/126

Kasten öldürme ve kasten yaralama suçlarından beraat Sanık ... yönünden; Eşini kasten öldürme suçundan beraat Eşe karşı kasten yaralama suçundan TCK'nun 86/1-3-a-e, 29, 62 maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in eşi ...'i silahtan sayılan aletle kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, ayrıca hakkında eşi maktuleyi nitelikli kasten öldürme, sanık ... hakkında silahla kasten yaralama ve kasten öldürme suçları yönünden elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde

bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafiinin silahla kasten yaralama suçu yönünden suç vasfına, eksik incelemeye, katılan ... ve ... vekilinin kasten öldürme suçlarının sübuta erdiğine, TCK'nun 84. maddesinin varlığına, tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine, katılan ... vekilinin eksik incelemeye, kasten öldürme suçları yönünden sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik kasten öldürme, sanık ... hakkında maktulü kasten yaralama ve kasten öldürme suçlarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde ise;

Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre; resmi nikahlı evli olan sanık ile maktul arasında olay günü çıkan tartışma sırasında sanığın maktulü silahtan sayılan sopayla yaşamını tehlikeye sokmayacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılan olayda,

1-1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 86/1. maddesi uyarınca aynı Kanunun 61. maddesindeki ilkeler gözetilerek üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine, daha vahim hallerde uygulanabilecek şekilde en üst sınırdan ceza belirlenmesi,

2- Maktülden kaynaklanan ve sanık lehine haksız tahrik oluşturacak haksız söz veya davranışların neler olduğu denetime olanak verecek şekilde somut olarak gösterilip tartışılmadan, TCK'nun 29. maddesinin uygulanması suretiyle CMK.nun 230-1-b maddesine aykırı davranılması,

3- 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi,