Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/405 K.2015/4319

1) Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...e yönelik kasten yaralama suçlarından doğrudan verilen adli para cezalarının miktarı itibarıyla kesin nitelikte olması ve temyiz kabiliyeti bulunmaması karşısında suç vasfına yönelik olmadığı anlaşılan temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince ayrı ayrı reddine karar verilmiştir. 2) Temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içerikleri dikkate alınarak; sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'e karşı kasten nitelikli yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'in katılan ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçları ile sanıklar ... ve ...'ın katılan ...'e yönelik eylemlerinin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezaları azaltıcı indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçelerinde sübuta, suç vasfına,

meşru savunmaya ve haksız tahrik bulunduğuna; katılan sanık ... müdafiilerinin diğer sanıklar hakkında alt sınırdan ceza verilmesinin hatalı olduğuna; sanık ...'ın sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanıklar ... ve ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), hükmolunan cezaların miktarı ve temyiz incelemesi için geçen süre dışındaki tutukluluk süreleri nazara alınarak sanıklar ... ve ... müdafiilerinin tahliye talebinin REDDİNE,

B) Sanıklar ... ve ...'ın katılan ...'e yönelik eylemlerinden kurulan hükümlerin incelenmesinde.

Olay günü sanık ...'nin mülkiyeti kendisine ait kahvehanede oturduğu sırada aralarında husumet bulunan ...'in aniden gelerek ...'yi boynundan bıçakla 15 cm uzunluğunda kesi oluşturacak şekilde yaralaması üzerine ...'nin bu haksız saldırıyı defetmek, saldırının devamını önlemek amacıyla ... ile boğuşmaya başladığı ve karşılıklı olarak birbirlerine vurdukları, bu sırada ...'i batın bölgesinden hayati tehlike oluşturmayacak şekilde yaralayan ...'nin ...'in de elinde bıçakla geldiğini görmesi üzerine kahvehaneden koşarak uzaklaşmaya başladığı,

... ve ...'in ise onu kovalayıp yakaladıktan sonra bıçaklamaya başladıkları, bu durumu gören ve ...i'nin amcasının oğlu olan ...'ın koşarak oraya yöneldiği, yaralanan ...'ye karşı gerçekleşen haksız saldırıyı sonlandırmak üzere sandalyeyle vurarak ...'i sol ön kolda 3. derece kırık oluşacak şekilde yaraladığı olayda.

Sanık ...'nin kendisine, sanık ...'ın ise bir başkasına yönelen ve devam eden bıçaklı saldırıyı defetmek amacıyla, saldırı ile orantılı olarak bıçakla ve sandalye ile gerçekleştirdikleri eylemlerin meşru savunmaya ilişkin “gerek kendisine ve gerek başkasına ait bir hakka yönelmiş, gerçekleşen,

gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anda hâl ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetmek zorunluluğu ile işlenen fiillerden dolayı faile ceza verilmez” şeklindeki düzenlemeye uygun olduğu TCK'nun 25/1 ve CMK’nun 223/2-d. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında beraat kararları verilmesi gerektiği anlaşılmasına rağmen, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde haksız tahrik altında kasten yaralama suçlarından cezalandırılmalarına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ... müdafiileri ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükümlerin bu nedenlerle (BOZULMASINA), 06/07/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

06/07/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ... ve ... müdafii Avukatlar ... ve ...'ın yokluklarında 09/07/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.