Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/4426 K.2016/2940

1-Sanık ... hakkında, mağdurlar ..., ...yönelik kasten yaralama, yine sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından doğrudan verilen 2000'er TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümleri, hükümler tarihinde yürürlükte bulunan CMUK'nun 305/1 maddesi gereğince kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından, müdafilerinin temyiz taleplerinin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Temyizin kapsamına göre, sanıklar ... ve ...'nun, mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerini sanıklar müdafileri ve Cumhuriyet Savcısının; sanık ... hakkında, mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve tehdit, mağdurlar ... ve .. yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerini ise Cumuhuriyet Savcısının temyizlerine hasren yapılan incelemesinde,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'nun, mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasıfları tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebep takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...'un, mağdurlar ... ve ... yönelik kasten yaralama, mağdur ...'a yönelik tehdit suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış,

duruşmalı olarak incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta, vasfa, haksız tahrikin varlığına, sanık ... müdafiinin sübuta, Cumhuriyet Savcısının vasfa, sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

A- Sanıklar ... ve ...'nun, mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ...'un, mağdurlar ... ve ...yönelik kasten yaralama, mağdur ...'a yönelik tehdit suçları yönünden,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın TCK'nun 53. maddesindeki iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama, Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı Yasanın TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek,

5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sanıklar ... ve ...'nun, mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ...'un, mağdurlar ... ve Sertaç'a yönelik kasten yaralama, mağdur ...'a yönelik tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında, mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan beraat hükmü yönünden ise,

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanıklar ....kız arkadaşlarıyla birlikte mağdurlar ... ve ... işlettiği bara geldikleri, bar

içerisinde, sanıklar ile başka masada bulunan müşteriler arasında tartışma çıktığı, mağdurların olayın büyümesini önlemek amacıyla sanıkları dışarıya çıkardıkları, tartışmanın barın dışında da devam ettiği, sanık ...'ın bıçakla önce mağdur ...'ı basit şekilde yaraladığı, olaya müdahale etmek isteyen mağdur ...'a ise her üç sanığın da saldırdıkları, mağdurun bu saldırı neticesinde ikisi göğse, biri toraksa nafiz olacak şekilde toplam on yerinden yaralandığı, yaralanma sonucu karaciğerinde lezyon oluştuğu olayda,

Sanık ...'un, diğer sanıklar....ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket edip, fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak eylemini gerçekleştirdiği olayda, sanık ...'un TCK'nun 37. maddesi kapsamında kasten öldürmeye teşebbüs suçunun müşterek faili olduğu halde, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 07/06/2016 günü oybirliği ile karar verildi.

07/06/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ... müdafileri Avukatlar .....'in yokluklarında 09/06/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.