Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/4801 K.2016/3605

1)Sanıklar .,.,. maktul ve mağdur . yönelik ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ceza tatbik edilirken suçun silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle TCK.nun 109/3-a,b maddesi gereğince temel cezanın bir kat artırılması gerekirken 1/2 oranında artırılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık.,.,. hakkında maktul . yönelik nitelikli öldürme, nitelikli yağma, nitelikli kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, mağdur . yönelik nitelikli yağma, nitelikli kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık . hakkında ayrıca mağdur . yönelik silahla tehdit suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, sanık . hakkında takdiri indirim

sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanık . hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğüne yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, maddi cebir altında karşı koyamayacağı veya kurtulamayacağı cebir ve şiddet veya muhakkak ve ağır bir korkutma veya tehdit sonucu suç işlediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan . vekilinin sanık . cezalandırılması gerektiğine, sanık . müdafiinin sübuta, eksik incelemeye, delillerin değerlendirilmesine,

vesaireye, sanık . müdafiinin sübuta, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih,. esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar ve sanık . hakkında CMK.nun 223/3-b maddesine göre ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekirken 223/2-b gereğince beraat kararı verilmesi kanuna aykırı ise de bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak;

hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine", yine hüküm fıkrasının "J" bendinde yer alan "CMK.nın 223/2-b maddesi uyarınca BERAATİNE" ifadesinin çıkartılarak "CMK.nun 223/3-b maddesine göre CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA" şeklinde değiştirilmesine,