KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2015/4814 E., 2016/3917 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Kasım 2016
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Sanık ... hakkında;
Karar Metni
326 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası.
TEMYİZ EDENLER
Sanık müdafii, suça sürüklenen çocuk müdafii.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...'ın, mağdur ...'u kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye yönelen, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
a- Sanık ... yönünden; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
b- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c. maddesi gereğince, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, anılan maddede yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından "adaletin selametinin gerektirmesi" kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları dikkate alınarak; sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...'ın 5271 sayılı CMK'nun 150/3. maddesi gereğince kendilerine atanan zorunlu müdafii yardımından ücretsiz olarak faydalanma hakları bulunduğu halde yargılama giderleri arasında gösterilmesi,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2015/4814, K. 2016/3917, 14 Kasım 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama