KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2015/4968 E., 2016/1442 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mart 2016
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- TCK.nun 81, 35, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası.
Karar Metni
248 kelime·1 dk okuma
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusuru etkileyen nedenlerden tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin usule, eksik incelemeye, sübuta, vasfa, yasal savunma koşullarının oluştuğuna, teşebbüs hükmünün uygulanması sırasında cezanın alt sınırdan belirlenmesi gerektiğine, tahrik oranına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri dikkate alındığında, mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın hatalı olması; CMK'nun 330/2. maddesi uyarınca ilk hükmün sanık lehine bozulması nedeniyle bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanıktan tahsil edilemeyeceğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
a-) Hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine,
b-) Bozma sonrası yapılan 9.TL. yargılama giderinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yargılama giderleri toplamının 391.TL olarak değiştirilmesine,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2015/4968, K. 2016/1442, 23 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama