Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/5070 K.2016/1947

I-)Sanık .. hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, müdafii tarafından bir haftalık yasal süre içerisinde temyiz edildiği, daha sonra sanığın 20.01.2016 tarihinde . Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu aracılığıyla mahkemeye gönderdiği dilekçede “dosyanın onanmasını” talep ettiği, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, “cezanın onaylanması” talebinin temyiz isteminden vazgeçme niteliğinde olduğu, sanık vekillerinin açtığı temyiz davasından ise sanık asil tarafından vazgeçildiği anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

II-)Katılan vekili ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri üzerine ve re'sen yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanık . maktul .yönelik nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, kusurluluğu etkileyen

nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin ile o yer Cumhuriyet Savcısının “haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine” vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle.

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 günlü, 2014/140 E. ve 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamanın yasaya aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek,