Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/5206 K.2015/6349

1- Hükmün sanık Coşgun ve müdafiinin yüzüne karşı 17.07.2014 günü tefhim edildiği, müdafiinin bir haftalık yasal süre içindeki temyizinden sonra sanığın verdiği 20.10.2015 tarihli dilekçesiyle cezasının onanmasını istediği anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca cezanın onanması isteği temyiz isteminden feragat niteliği taşıdığından ve hüküm re'sen temyize de tabi olmadığından, sanık müdafiinin temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine,

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık S.. F..'nin kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış,savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin sübuta, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın TCK'nın 53. maddesinin iptal edilen bölümleri gözetildiğinde, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı Yasanın TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek,