Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/5211 K.2017/130

Görevli memura mukavemet suçundan CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ... hakkında; katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçundan açılan davalar hakkında karar verilmemiş ise de; her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

2- Sanık ... müdafiinin, görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen beraat kararının gerekçesine yönelik olmadığı anlaşılan temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE karar verilmiştir.

3- Gerekçeli kararda Başkan ...'ya (...) ait elektronik veya ıslak imzanın bulunmaması mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak değerlendirilmiştir.

4- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, katılan ...'a yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre; olay günü katılan ...'nın, aracını evinin önüne park ettiği ve araçtan indiği sırada, sanık ...'ın, yanında bulunan diğer sanıklarca

araca doğru itilmesi nedeniyle, ayağının kapıya sıkıştığı, bu nedenle katılan ... ile sanıklar arasında tartışma çıktığı, tartışmanın zamanla kavgaya dönüştüğü, bu sırada evlerinde bulunan katılanlar ... ve ...'nin de dışarı çıkarak kavgaya dahil oldukları, kavga sırasında sanık ...'ın katılan ...'yı tek bıçak darbesi ile batına nafiz kolon yaralanması oluşturacak ve yaşamsal tehlike oluşturacak şekilde yaraladığı, sanık ...'ın da basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı anlaşılan olayda,

A- Sanık ... ile katılan ... arasında öldürmeyi gerektirir husumet bulunmadığı, tek bıçak darbesi bulunduğu, olayın gece koşullarında gerçekleştiği ve sanığın kavga ortamında mobil durumda olan mağdurun özellikle hayati organlarının bulunduğu bölgeye hedef alarak darbe gerçekleştirdiğine dair delil bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın öldürme kastını açığa çıkaran kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, kasten yaralama suçundan üst sınıra yakın bir ceza tayin edilerek teşdiden hüküm kurulması yerine, suç vasfında hataya düşülerek, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

B- Sanık ...'ın yaralanması da nazara alınarak, lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde tartışılması gerektiği düşünülmeksizin, CMK.nun 230/1-b maddesine aykırı davranılması,

C- Kabule göre de, TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak makul bir ceza tayini yerine, sadece hiç isabet olmayan hallerde uygulanabilecek şekilde 9 yıl cezaya hükmolunması,