Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/5295 K.2015/5388

CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 305

CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 317

CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 322

1982 ANAYASASI (2709) Madde 90

CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 150

"İçtihat Metni"1- Sanık hakkında mağdur kasten yaralama suçundan doğrudan verilen adli para cezasının miktarı ve hüküm tarihi dikkate alındığında, hükmün CMUK'nun 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanık müdafiinin bu suçun vasfına yönelik olmayan temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar maktul kasten öldürme, sanık , mağdur kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile sanık yönünden takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık T.. müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, meşru savunmaya, takdiri indirim hükmünün uygulanması gerektiğine, sanık müdafiinin sübuta, meşru savunmaya,

sanıklar müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde sanıklar hakkında haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna, sanık yönünden meşru savunmaya, suç niteliğine, takdire, sanık yönünden sübuta, takdire yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi uyarınca, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin,

Sözleşmenin anılan maddesinde yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından ''adaletin selametinin gerektirmesi'' kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları da dikkate alınarak; sanık , CMK'nun 150/2-3. maddesi uyarınca kendisine atanan müdafii yardımından ücretsiz faydalanma hakkı bulunduğu halde, müdafii ücretinin yargılama giderleri arasında gösterilmesi hukuka aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak.

"561,00" tayin edilen müdafii ücretinin yargılama giderlerinden çıkartılmasına, sanık tahsiline karar verilen "1.167,17 TL'' yargılama giderinin "606,17 TL" olarak, "25.332,50 TL" olarak belirlenen toplam yargılama giderlerinin ise "24.771,50 TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, kısmen re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,11/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

11/11/2015 gününde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık M.. E.. müdafii Avukat yokluğunda 19/11//2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.