KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2015/5355 E., 2016/99 K.·Suça Sürüklenen Çocuk Erteleme Çocukların Yargılanması
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Ocak 2016
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 51
"İçtihat Metni"1)Oluşa, tüm dosya kapsamına, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına, suça sürüklenen çocuğun tam kusurlu olmasına göre temel cezanın 4 yıl hapis cezası olarak tayin edilmesine dair mahkemenin kabul ve gerekçelerinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki iki no'lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk Ö.. D..'in maktül K.. D..'e yönelik bilinçli taksirle ölüme neden olma suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık T.. B.. hakkında kasten öldürme suçundan elde edilen delillerin mahkumiyetine yeterli nitelik ve derecede bulunmadığı kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin sübuta, Cumhuriyet Savcısının sanık Tajdin'in mahkumiyetine, suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,
a)Sanık T.. B.. hakkında maktül K.. D..'i kasten öldürme suçundan verilen beraat kararının tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),
b)Suça sürüklenen çocuk Ö.. D.. hakkında maktül K.. D..'e yönelik bilinçli taksirle ölüme neden olma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;
Suça sürüklenen çocuğun soruşturma ve kovuşturma aşamalarında yüklenen suçu işlemediğini savunarak herhangi bir pişmanlık belirtisi göstermediği halde,” suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda kanaat oluşması nedeniyle” şeklinde dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen gerekçeyle TCK'nın 51. maddesinin uygulanması,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2015/5355, K. 2016/99, 19 Ocak 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama