Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/5442 K.2016/59

Sanık Ali hakkında maktül Özgür'e yönelik nitelikli hırsızlık ve cinsel saldırı suçlarından mahkemece verilen 14.12.2012 tarihli, 2011/253 Esas, 2012/421 Karar sayılı mahkumiyet kararları, Dairemizin 08.04.2014 tarihli 2013/5989 Esas, 2014/2229 Karar sayılı ilamıyla onanmak suretiyle kesinleştiğinden, mahkemenin bu suçlardan yeniden kurduğu mahkumiyet hükümleri hukuksal değerden yoksun olduğundan sanık müdafiinin bu hükümlere yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilerek, sanık Ali müdafiinin temyiz dilekçesi içeriğine ve kısmen re'sen de temyize tabi olmasına göre sanık Ali hakkında maktüle yönelik kasten öldürme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ali'nin maktül Özgür'e yönelik kasten öldürme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de.