Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/5510 K.2016/1519

Sanıklar .,.,., haklarında çocuk mağdur . yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından 82/1-e maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından ve CMUK.nun 326/son maddesi uygulandığından sonuca etkili görülmemiştir. Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar .,.,., mağdur.kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ., mağdur . kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve sanıklar .,.,., mağdur . kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve

derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık .müdafii ile sanık . müdafiinin bir sebebe dayanmayan, sanık . müdafiinin eksik incelemeye, meşru savunmaya, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine, sanık .müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih,

2014/140 E-2015/85 K sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş, ancak; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,