Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/5544 K.2015/6283

1- Sanık Bülent'in, mağdur Murat'a tabanca ile bir el ateş etmek suretiyle yaşamsal tehlike geçirmesine, yüzde sabit ize, orta (3) derecede kemik kırıklarına ve sağ gözde tam görme kaybı sebebiyle organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda; sanık Bülent hakkında 5237 sayılı TCK'nun 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak üst sınıra yakın bir ceza verilmesi yerine, 10 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Temyiz dilekçelerinin kapsamına göre; sanık Bülent hakkında mağdur Murat'a yönelik "kasten öldürmeye teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanıklar Olcay, Rabia ve Numan hakkında mağdur Murat'a yönelik "kişiyi hürriyetinden yoksun kılma", sanık Habip Ali hakkında mağdur Murat'a yönelik "kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" ve mağdur Nevzat'a yönelik "başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların, suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Bülent ve müdafiinin sübuta, kararın hukuka aykırı olduğuna, sanık Olcay müdafiinin sübuta, sanık Rabia müdafiinin kararın usule, hak ve nesafete aykırı olduğuna, sanık Numan müdafiinin sübuta, TCK'nun 110. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen,

sanık Habip Ali ve müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E ve 2015/85 K sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş, ancak; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,