Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/5757 K.2016/1798

1-) Sanıklar .,.,., silah kullanmaksızın tekme ve yumruklarla maktül . basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları olayda; TCK.nun 86/2 maddesi kapsamında kalan yaralama suçunun takibinin şikayete bağlı suçlardan olup, şikayet hakkının şahsa sıkı sıkıya bağlı bulunduğu, maktülün ölümünden önce de şikayetinin bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar hakkında CMK.nun 223/8. maddesi gereğince düşme kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2-) Kabule göre de;

A-) Gerekçede sanıklar.,., silah kullanmaksızın tekme ve yumruklarla maktül . darp ettikleri ve eylemlerinin TCK.nun 86/2. maddesine uyduğu kabul edilmesine rağmen sanıklar hakkında TCK.nun 86/2, 3-e maddesiyle uygulama yapılarak gerekçeyle hüküm arasında çelişki yaratılması,

B-) Hükmün 3. paragrafında sanıklar .,.,., hakkında TCK.nun 62. maddesinin uygulanmasına gerekçe olarak yargılama sürecinde saygılı olmaları gösterildiği halde, hükmün 5. paragrafında aynı sanıklar hakkında CMK.nun 231. ile TCK.nun 50 ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilirken de

sanıkların duruşmadaki tutum ve davranışlarının gerekçe gösterilmesi suretiyle hüküm fıkraları arasında çelişkiye neden olunması,

C-)24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 günlü, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

D-) Dairemize ait 08.04.2015 tarihli bozma ilamında zorunlu müdafii ücretinin sanıklardan alınamayacağına hükmedilmesine rağmen, masraf dökümü başlığı altında anılan ücretin sanık. alınmasına hükmedilmesi,