Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/6242 K.2016/502

1-a) Sanığın, mağdurun göğüs bölgesine iki bıçak darbesi vurarak akciğer alt kısmında 2 ve 0.5 cm'lik kesiye, sol hemopnömotoraksa ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 10 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

b) Mağdurun bir süre önce sanığa 20.TL borç para verdiği, olay gecesi alkollü olarak kahvehaneye gelen mağdur ile sanık arasında çıkan tartışma sırasında mağdurun, sanığa "bu akşam ya parayı getirirsin yada karıyı" diye söylemesinin üzerinde yarattığı hiddetin etkisi altında sanığın, mağdura saldırıp bıçakla yaraladığı olayda; mağdurdan kaynaklanan haksız fiil niteliğindeki söz ve davranışların niteliği ve daha vahim olayların varlığı dikkate alındığında ¼ den ¾ oranına kadar indirim öngören TCK'nun 29. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada makul bir oranda indirim yerine ¾ oranında indirim yapılması,

Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçunun niteliği tayin, eleştiri nedenleri saklı kalmak üzere kusurluluğu azaltan haksız tahrik ve cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafinin suç vasfına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle.

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,