Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/847 K.2015/2633

1- Tayin edilen ceza miktarı itibariyle sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verilmiştir. 2- Hükümden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 152. maddesinde yapılan değişikliğin mahkemenin takdiri de gözetildiğinde, sanık lehine bir durum oluşturmadığı değerlendirilerek yapılan incelemede;

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık mağdur kasten öldürmeye teşebbüs, kamu malına zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde suç vasıfları tayin, takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık hakkında hırsızlık suçundan 5271 sayılı CMK’nun 223/2-c maddesi uyarınca, yüklenen suç açısından sanığın kastının bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan,

sanık müdafiinin eksik incelemeye, vasfa, tahrike, takdire, katılan TCDD vekilinin hırsızlık suçunun sübutuna, takdire yönelen ve yerinde görülmeyen ve sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık hakkında, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin, sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas cezası bulunduğu anlaşıldığından, hüküm fıkrasının ilgili kısımlarına "sanık hakkında Akhisar 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 29.11.2010 tarih ve 2010/725 Esas ve 2010/583 Karar nolu ilamı ile 5237 sayılı TCK'nun 106/1, 62/1, 51/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasına mahkum olduğu,

kararın 29.12.2010 tarihinde kesinleştiği, bu cezasının tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nun 58/6-7 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına," ibaresinin; eklenmesi suretiyle CMUK’nun 322.maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN ve hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), Ancak;

B) Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın olay günü mağdurun çalışmış olduğu iş yerine giderek, mağdura hakaret ettiği, seni öldüreceğim diyerek tehdit ettiği, av tüfeği ile iki kere ateş ettiği ancak fişeklerin arızalı olması nedeniyle, tüfeğin patlamadığı, sonra tüfeğe yeni bir fişek koyup, mağdurun olduğu yere girdiği, yakın mesafeden av tüfeği ile bir el daha ateş edip, mağduru batına nafiz, mesanede yaralanma oluşacak ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı, yere düşen mağdura tekrar ateş ettiği, ancak fişeklerin arızalı olması nedeniyle, eylemine devam edemediği, mağdurun yaralandığını görmesi üzerine sonuç aldığı düşüncesi ile olay yerinden kaçması şeklinde gerçekleşen olayda;

a) Teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 9 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,

b) Mağdurun aşamalarda değişmeyen beyanına göre, sanığın mağdura yönelik hakaret suçu sübut bulduğu halde, sanık hakkında yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

c) Sanığın tüfeği mağdura yöneltip "seni öldüreceğim" diye söyledikten sonra ateş edip öldürmeye teşebbüs ettiği olayda, sanığın sarf ettiği sözlerin kastını ortaya çıkartmaktan ibaret olup, tehdit suçundan karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

d) Sanığın, Akhisar 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 29.11.2010 tarih ve 2010/725 esas ve 2010/583 karar nolu ilamı ile 5237 sayılı TCK'nun 106/1, 62/1, 51/1 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasına mahkum olduğu, kararın 29.12.2010 tarihinde kesinleştiği, 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesi uyarınca cezanın infazının gerekmediği ve yasada aranan sürenin de geçmediği anlaşılmakla, mükerrir sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

e) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,