Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/851 K.2016/900

a- Katılan mağdur ...'u kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 81/1, 35/1-2, 29, 62/1 maddeleri uyarınca neticeten sanığın 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

b- Katılan mağdur ...'i kasten yaralama suçundan TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son, 29/1, 62/1maddeleri uyarınca sanığın 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına.

c- Polis memuru olan mağdur ...'a karşı görevi yaptırmamak için direnme suçundan TCK.nun 265/1, 62/1. uyarınca neticeten sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

d- Katılan mağdurlar ..., ..., ..., ..., ...'ı silahla tehdit suçundan TCK 106/2-a, 43, 29, 62/1 maddeleri uyarınca neticeten sanığın 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

e- Katılan ...'e ait ...Büfe'nin camlarına doğru ateş ederek kırarak mala zarar verme suçundan TCK.nun 151/1, 62/1, 52/3 maddeleri uyarınca neticeten sanığın 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

2- Sanıklar ..., Sanık ..., Sanık ..., Sanık ..., Sanık ...:

a- Polis memuru mağdur ...'a karşı görevi yaptırmamak için direnme suçundan TCK.nun 265/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-3 maddeleri uyarınca neticeten sanıkların ayrı ayrı 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına.

b- Mağdur ...'i kasten yaralama suçundan TCK.nun 86/2, 62/1, 52/3 maddeleri uyarınca neticeten sanıkların ayrı ayrı 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

c- Katılan mağdur ...'yi kasten yaralama suçundan TCK.nun 86/2, 62/1, 52/3 maddeleri uyarınca neticeten sanıkların ayrı ayrı 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

d- ... plaka sayılı araca taş atarak zarar vermek suretiyle mala zarar verme suçundan TCK.nun 151/1, 62/1, 52/3 maddeleri uyarınca neticeten sanıkların ayrı ayrı 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Şikayetçi sanıklar ...ile...'in temyiz dilekçe içeriklerine göre hükmü sadece sanık sıfatıyla temyiz ettikleri belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur sanık ... ile katılan sanık ...’a yönelik kasten yaralama, katılan ...’e yönelik mala zarar verme, katılan sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik mala zarar verme suçlarından doğrudan verilen adli para cezaları, miktar itibarıyla kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, bu hükümlere yönelik vasfa da yönelik olmayan temyiz taleplerinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE karar verilmiştir.

2-Katılan sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, görevi yaptırmamak için direnme ve silahla tehdit, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, katılan sanık ...’un katılan ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, katılan ...’a yönelik kasten yaralama, mağdur sanıklar ..., ...,...,... ve ...’a yönelik silahla tehdit ve mağdurlar ... ile ...’ya yönelik görevi yaptırmamak için direnme suçu ile mağdur sanıklar...,..., ...,... ve ... hakkında mağdurlar ... ile ...’ya yönelik görevi yaptırmamak için direnme suçlarının suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin,

katılan sanık ... hakkında kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile tüm sanıklar hakkında takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan sanık ... müdafiinin kasta, meşru savunmaya, katılan ...

vekilinin katılan sanık ... hakkında TCK’nun 29 ve 62. Maddelerinin uygulanmaması gerektiğine, sanıklar ..., .., ... ve...’ın bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

a)Katılan ...'ın olay nedeniyle hayati tehlike geçirmediği gözetilmeden, katılan sanık ... hakkında TCK'nun 87/1. maddesinin “d” fıkrasının uygulanmasına karar verilmesi,

b)Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E-2015/85 K sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,