Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/904 K.2015/5095

1) Katılan sanık ..... müdafiinin 22/11/2013 tarihinde yasal süresi içerisinde verdiği dilekçe ile hükümleri sanık müdafii sıfatıyla temyiz ettiği, katılan vekili sıfatıyla verdiği dilekçenin ise yasal temyiz süresinden sonra verildiği anlaşılmakla bu sıfatla vaki temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanık ...'in katılan ...'u kasten yaralama suçu yönünden yapılan incelemede;

Sanık ..... hakkında katılan ....'u kasten yaralama suçundan verilen 1500 TL adli para cezası, 5237 sayılı TCK’nun 50/5. maddesi ve 21.7.2004 tarihli 5219 sayılı Kanunla değişik CMUK’nun 305/1 maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından, bu hükme yönelik temyiz talebinin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

3) Sanık ...'in katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden yapılan incelemede,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .....'in katılan ... ..... kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin meşru savunma ve meşru savunmanın aşılmasının varlığına, eylemin kasten yaralama olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi kapsamında baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde sanıktan tahsiline karar verilmesi,