Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/972 K.2015/2657

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık mağdur yönelik eylemi ile mağdur yönelik silahlı tehdit suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde tehdit suçunun niteliği tayin, takdire ilişen cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, haksız tahrik indiriminin yetersiz olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1) Silahlı tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2) Kasten öldürmeye teşebbüsten kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde:

A) Dosya içeriğine göre; sanığın, bıçak ile mağdurun göğüs bölgesine 2 kez vurduğu, her iki yaranın da göğüs boşluğuna nafiz olup yaşamsal tehlike geçirmesine neden olduğu, olaydan hemen sonra pişmanlık duyan sanığın kardeşi ile birlikte mağdurun koluna girip yakın mesafedeki hastanenin acil servisine götürerek ölüm sonucunun gerçekleşmesini önlediği olayda.

Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre, sanık icra hareketlerini tamamladıktan sonra neticenin meydana gelmesini önlediğinden, eyleminin öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesi gerekmekle beraber, 5237 sayılı TCK'nın 36. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükmü göz önünde tutulmak ve aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araç, suç konusunun önem ve değeri, kasta dayalı kusurun ağırlığı hususları dikkate alınmak suretiyle temel cezanın üst sınıra yakın şekilde belirlenerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması yerine,

yanılgılı değerlendirme sonucu kasten insan öldürmeye teşebbüs suçundan yazılı şekilde karar verilmesi,

B) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde sanıktan tahsiline karar verilmesi,

C) Kabule göre de;

a) Sanığın bıçakla, mağduru göğsünün 2 ayrı yerinden hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda, kasten öldürme suçuna teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek makul bir ceza tayini yerine en üst sınırdan 15 yıl hapis cezası verilmesi,

b) Dosya kapsamına ve kabule göre, haksız tahrikin, mağdurun sanığa hakaret etmesi ve tokat atmasından ibaret olması karşısında; cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar indirimini öngören TCK’nın 29. maddesinin uygulanması sırasında asgari oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde 1/2 oranında indirim uygulanması,