KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2016/1064 E., 2017/3175 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Ekim 2017
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- TCK'nun 81/1, 35, 62, 53, 63, 54. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası.
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma
Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay günü; katılan sanık ...'ın, bir gazinoda alkol aldıktan sonra sokakta tek başına evine giderken karşı taraftan da diğer katılan sanık ...’in geldiği, ...'in bu sırada eşi olan ... ile telefonla konuşmakta olduğu, ...'in eşi ile olan konuşmalarını kendi üzerine alan ...'in bıçakla ...'e saldırdığı, bu sırada ...'in de üzerinde bulunan bıçağı çıkarttığı, katılan sanıkların bıçakları birbirlerine rastgele salladıkları, kavga sonucunda katılan sanık ...’in batın ve toraksa nafiz ve iç organ kesilerine neden olacak şekilde toplam üç bıçak darbesi ile hayati tehlike geçirdiği olayda;
Teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 9 yıl hapis cezasına hükmolunması, suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş ve reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin;
sanığın eyleminin meşru müdafaa olduğuna, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelen ve yerine görülmeyen temyiz itirazının reddiyle,Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. ve 2015/85 K. sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2016/1064, K. 2017/3175, 11 Ekim 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama